Środa 22 lutego

Wietrzna, zimna, pochmurna z przelotnymi opadami deszczu. Po południu jest szansa, że opady na południowym-zachodzie i krańcach południowych zanikną i zobaczymy słońce.  


Czwartek 23 lutego

Wietrzny, chłodny, pochmurny i deszczowy. Dopiero w godzinach wczesno po południowych od północnego-zachodu kraju opady stopniowo będą znikać i wieczorem w regionach północnych wyjrzy słońce.


Piątek 24 lutego

Wietrzny, chłodny, pochmurny i mokry. Na przejaśnienia i rozpogodzenia nie mamy, co liczy, a jeśli już się pojawią to tylko lokalnie w dzielnicach północnych.

Sobota 25 lutego

Wietrzna, zimna, pochmurna z opadami deszczu ze śniegiem i deszczu. Miejscami opady mają być intensywne.


Niedziela 26 lutego

Wietrzna, bardzo zimna, pochmurna z przelotnymi silnymi opadami deszczu i deszczu ze śniegiem, a pod wieczór śniegu.


Poniedziałek 27 lutego

Wietrzny, bardzo zimny, pochmurny z intensywnymi najróżniejszymi typami opadów.  


Wtorek 28 lutego

Bardzo zimny i w przeważającej części Polski pogodny. Jedynie w województwach południowych i zachodnich możliwe są jeszcze przelotne opady deszczu ze śniegiem.


Środa 29 lutego

Bardzo zimna i dość pogodna. Przelotne lokalne opady deszczu ze śniegiem niewykluczone są tylko w regionach północnych.


Kolejne dni od 1 marca przyniosą dużo pogodnego nieba. Opady pojawiać się mają lokalnie. W dzień temperatura będzie dodatnia. Nocami zaś chwyci mróz poniżej -5 stopni C. Pogoda taka potrwa do drugiej dekady marca. W drugiej dekadzie marca czeka nas dalsze zmaganie się zimy z przedwiośniem, a to oznacza, że często doświadczać będziemy gwałtownych zmian ciśnienia, silnego wiatru, najróżniejszych typów opadów i wahań temperatury. Taka pogoda niekorzystnie wpłynie na nasze zdrowie i samopoczucie.


Data wydania pogody: 21 lutego 2012.

Piorun kulisty.

Przybiera kształt kuli. Przenika przez materię. Syczy i zmienia barwy jak kameleon. Piorun kulisty budzi przerażenie i fascynację. Najciekawszy jednak jest fakt, że żaden naukowiec nie podpisuje się pod jego istnieniem, chociaż cały czas trwają próby zrozumienia tego zjawiska. Czym więc jest piorun kulisty. Czy to niesamowity twór energetyczny a może zwykłe przywidzenie?

Najpopularniejsze hipotezy:

Udało się wytworzyć piorun kulisty w warunkach laboratoryjnych. Gwałtownie odparowano wodę poprzez przyłożenie do niej ogromnego napięcia. Naukowcy uważają, że opisywane zjawisko jest typem wyładowania elektrycznego. To jednak tylko przypuszczenia.

Kolejna hipoteza odnosi się do czysto psychologicznych uwarunkowań ludzkiego umysłu. Większość świadków obserwujących piorun kulisty cierpiało na epilepsję. Atak choroby objawia się przywidzeniami, które często przybierają kształt świetlistych kul i plam.

Na świecie zdarzają się przypadki samospalenia (Ofiara ulega spaleniu. Otoczenie pozostaje nienaruszone). Badacze tego zjawiska zasugerowali, że może być spowodowane przez piorun kulisty. Nie znaleziono jednak dowodu.

Najnowsze badania twierdzą, że uderzenie pioruna połączone z wielokrotnymi wyładowaniami tworzy pole magnetyczne powodujące halucynacje. Obserwator znajdujący się w tym polu może widzieć świetliste kule.

Badania dotyczące tego fenomenu natury trwają już setki lat i wciąż są to tylko założenia. Fakt, że w warunkach laboratoryjnych udało się wytworzyć coś na kształt pioruna kulistego nie warunkuje jego faktycznego istnienia w przyrodzie. Piorun kulisty to jedynie ciekawostka, której nie można brać na poważnie. Pomimo wielu hipotez można z czystym sumieniem stwierdzić, że piorun kulisty to fikcja.

Fenomenalny wyż nad Rosją.

Rosja, jak i również kraje sąsiadujące zostały w 2010 roku, dotknięte głęboką suszą i niezwykłymi temperaturami. Długo utrzymująca się susza doprowadziła do pożarów i niskich zbiorów zboża, co w konsekwencji przyczyniło się do dużego wzrostu cen. Trudno jest określić, co mogło przyczynić się do powstania takiego wyżu, który stacjonował prze okres ok. 2 miesięcy obejmując duże tereny. Jest to zjawisko niespotykane w skali globalnej od dziesiątku lat. Są pewne hipotezy, ze wyż przyczynił się do wielu zjawiska pogodowych na całym świecie. Przykładem może być powódź w Pakistanie, która dotknęła wiele milionów ludzi. W Polsce wyż doprowadził do silnych upałów zwłaszcza w wschodnich regionach, gdzie temperatura była bliska pobicia rekordów meteorologicznych. Jeśli taki wyż miałby miejsce w zimie to doprowadziłby do niezwykłych mrozów nie tylko w miejscu, gdzie stacjonowałby, ale niestety odczulibyśmy i jego wpływ również w Polsce. Obecnie silny wyż ustąpił, ale wywołał wiele zamieszania. Miejmy nadzieje, że z tego typu zjawiskiem nie będziemy mieć więcej do czynienia.

Grad - powstanie, skutki, ochrona.

Powstanie kul lodowych (gradu) następuje, podczas, gdy silne prądy wiatru unoszą parę wodną na duże wysokości tam też często temperatura spada do wartości bardzo niskich do ok. -40/-50 stopni C. Znajdujące się krople wody w takich niskich temperaturach szybko zamarzają tworząc lodowe kule. Wielkość kuli zależy od prądów towarzyszących powstawaniu kul lodowych. W końcowym procesie, ciężar gradu jest na tyle duży, że musi spaść. Prędkość spadania zależy od ciężaru i wiejącego wiatru. Skutkami spadającego gradu najczęściej bywają zniszczenia pól uprawnych, drzew owocowych w bardziej skrajnych warunkach skutkami są powybijane szyby w oknach, zniszczenia dachów, a niekiedy nawet zdarzają się przypadki zabicia człowieka czy zwierzęcia. Ochrona przed gradem w najprostszy i najtańszy sposób jest stosowanie różnego rodzaju zadaszeń. Bardziej złożone sposoby ochrony przed gradobiciem to stosowanie rakiet zawierający jodek srebra. Jodek srebra powoduje rozdrobnienie kul lodowych i zmianę stanu stałego w stan ciekły (deszcz). Niestety takie zastosowanie jest bardzo kosztowne i rzadko stosowane.

Co to jest usłonecznienie i jakie wyróżniamy najprostsze?

Czas dopływu bezpośredniego promieniowania słonecznego do powierzchni Ziemi. Usłonecznienie uzależnione jest od długości dnia i zachmurzenia nieba. Wyróżniamy usłonecznienie możliwe i rzeczywiste. Usłonecznienie możliwe to czas od wschodu do zachodu słońca. Usłonecznienie rzeczywiste to czas, kiedy słońce bezpośrednio dociera do powierzchni Ziemi. Może być bardzo różne, zależne od stopnia pokrycia nieba przez chmury. Do pomiaru czasu usłonecznienia rzeczywistego wykorzystuje się przyrząd heliograf Campbella-Stokesa.